Songs
பெரியாழ்வார் திருமொழி.256
அருளியவர்: பெரியாழ்வார்
பெரியாழ்வார்_திருமொழி
பாசுர எண்: 268
பாசுரம்
வானத்திலுல்லீர். வலியீர்உள்ளீரேல்
அறையோ. வந்துவாங்குமினென்பவன்போல்
ஏனத்துருவாகியஈசன்எந்தை
இடவனெழவாங்கியெடுத்தமலை
கானக்களியானைதன்கொம்பிழந்து
கதுவாய்மதம்சோரத்தன்கையெடுத்து
கூனல்பிறைவேண்டிஅண்ணாந்துநிற்கும்
கோவர்த்தனமென்னும்கொற்றக்குடையே. 5.
Summary
Lord my master, who had once come as a boar, lifted the mount like an earth-cold and seemed to call out “O gods in heaven, any strong one among you? Come, take this, I challenge!” That mount is Govardhana, where an elephant with a broken tusk stands up with a raised trunk on seeing the crescent moon, and bellows with a dribbling mouth.
பெரியாழ்வார் திருமொழி.257
அருளியவர்: பெரியாழ்வார்
பெரியாழ்வார்_திருமொழி
பாசுர எண்: 269
பாசுரம்
செப்பாடுடையதிருமாலவன் தன்
செந்தாமரைக்கைவிரலைந்தினையும்
கப்பாகமடுத்துமணிநெடுந்தோள்
காம்பாகக்கொடுத்துக்கவித்தமலை
எப்பாடும்பரந்திழிதெள்ளருவி
இலங்குமணிமுத்துவடம்பிறழ
குப்பாயமெனநின்றுகாட்சிதரும்
கோவர்த்தனமென்னும்கொற்றக்குடையே. 6.
Summary
The benevolent Lord Tirumal upturned a mount like an umbrella, spread the five fingers of his lotus-hand it like the spokes and help up his beautiful long arm like its stem. The streams of cool water flowing down over the rim formed a tassel; the spray formed a jacket of pearls over him. That mount is Govardhana, the Lord’s victory-umbrella.
பெரியாழ்வார் திருமொழி.258
அருளியவர்: பெரியாழ்வார்
பெரியாழ்வார்_திருமொழி
பாசுர எண்: 270
பாசுரம்
படங்கள்பலவுமுடைப்பாம்பரையன்
படர்பூமியைத்தாங்கிக்கிடப்பவன்போல்
தடங்கைவிரலைந்தும்மலரவைத்துத்
தாமோதரன்தாங்குதடவரைதான்
அடங்கச்சென்றுஇலங்கையையீடழித்த
அனுமன்புகழ்பாடித்தம்குட்டன்களை
குடங்கைக்கொண்டுமந்திகள்கண்வளர்த்தும்
கோவர்த்தனமென்னும்கொற்றக்குடையே. 7.
Summary
Damodara, Sri Krishna, spread his five strong fingers and supported the mount verily like the King of snakes supports the earth on its several hoods. That mount is Govardhana, where female monkeys hold their little ones with their palms and lull them to sleep singing the valour of Hanuman, who completely destroyed Lanka city.
பெரியாழ்வார் திருமொழி.259
அருளியவர்: பெரியாழ்வார்
பெரியாழ்வார்_திருமொழி
பாசுர எண்: 271
பாசுரம்
சலமாமுகில்பல்கணப்போர்க்களத்துச்
சரமாரிபொழிந்துஎங்கும்பூசலிட்டு
நலிவானுறக்கேடகம்கோப்பவன்போல்
நாராயணன்முன்முகம்காத்தமலை
இலைவேய்குரம்பைத்தவமாமுனிவர்
இருந்தார்நடுவேசென்றுஅணார்சொறிய
கொலைவாய்ச்சினவேங்கைகள்நின்றுறங்கும்
கோவர்த்தனமென்னும்கொற்றக்குடையே. 8.
பெரியாழ்வார் திருமொழி.26
அருளியவர்: பெரியாழ்வார்
பெரியாழ்வார்_திருமொழி
பாசுர எண்: 38
பாசுரம்
விண்கொளமரர்கள் வேதனைதீர முன்
மண்கொள்வசுதேவர்தம் மகனாய்வந்து
திண்கொளசுரரைத் தேயவளர்கின்றான்
கண்கள்இருந்தவாகாணீரே
கனவளையீர். வந்துகாணீரே. 16.
Summary
This decad of songs by strong-armed-Vishnu’s devotee, King of Srivilliputtur, was sung by focusing the heart on Tirumal, about what they do at the time of death, and the good that accrues to those who die as devotees of the Lord of gods. Those who master it will attain a heart drawn to the Lord Tirumal.
பெரியாழ்வார் திருமொழி.260
அருளியவர்: பெரியாழ்வார்
பெரியாழ்வார்_திருமொழி
பாசுர எண்: 272
பாசுரம்
வன்பேய்முலையுண்டதோர்வாயுடையன்
வன்தூணெனநின்றதோர்வன்பரத்தை
தன்பேரிட்டுக்கொண்டுதரணிதன்னில்
தாமோதரன்தாங்குதடவரைதான்
முன்பேவழிகாட்டமுசுக்கணங்கள்
முதுகில்பெய்துதம்முடைக்குட்டன்களை
கொம்பேற்றியிருந்துகுதிபயிற்றும்
கோவர்த்தனமென்னும்கொற்றக்குடையே. 9.
Summary
Like a strong column supporting a heavy load, the Lord Damodara, with lips that sucked the breast of an ogress, stood on Earth holding aloft a mount that bears his name. That mount is Govardhana, where monkeys in hordes jump from branch to branch, with their little ones clinging to their backs, as they teach them the maze through the forest.
பெரியாழ்வார் திருமொழி.261
அருளியவர்: பெரியாழ்வார்
பெரியாழ்வார்_திருமொழி
பாசுர எண்: 273
பாசுரம்
கொடியேறுசெந்தாமரைக்கைவிரல்கள்
கோலமும்அழிந்திலவாடிற்றில
வடிவேறுதிருவுகிர்நொந்துமில
மணிவண்ணன்மலையுமோர்சம்பிரதம்
முடியேறியமாமுகிற்பல்கணங்கள்
முன்னெற்றிநரைத்தனபோல எங்கும்
குடியேறியிருந்துமழைபொழியும்
கோவர்த்தனமென்னும்கொற்றக்குடையே. 10.
Summary
The fingers of his lotus-red hands were like fluttering pennons, but they neither lost their beauty nor became weak nor faded; nor did the shapely finger-nails hurt. The gem-hued Lord and the mount presented a spectacle. That mount is Govardhana, where the big clouds on the peaks in hordes everywhere appear to whiten at their temples, as they rain incessantly.
பெரியாழ்வார் திருமொழி.262
அருளியவர்: பெரியாழ்வார்
பெரியாழ்வார்_திருமொழி
பாசுர எண்: 274
பாசுரம்
அரவில்பள்ளிகொண்டுஅரவம்துரந்திட்டு
அரவப்பகையூர்தியவனுடைய
குரவிற்கொடிமுல்லைகள்நின்றுறங்கும்
கோவர்த்தனமென்னும்கொற்றக்குடைமேல்
திருவிற்பொலிமறைவாணர்புத்தூர்த்
திகழ்பட்டர்பிரான்சொன்னமாலைபத்தும்
பரவுமனநன்குடைப்பத்தருள்ளார்
பரமானவைகுந்தம்நண்ணுவரே. (2) 11.
Summary
This decad of songs by Pattarbiran of Srivilliputtur adorned by meritorious Vedic seers, sings of Govardhana mount, victoriously held as an umbrella by the Lord who sleeps on one serpent, Ananta, drove away another, Kaliya, and rides the enemy of them all, Garuda, Devotees with a heart to sing it well will enter Vaikunta, the highest abode.
பெரியாழ்வார் திருமொழி.263
அருளியவர்: பெரியாழ்வார்
பெரியாழ்வார்_திருமொழி
பாசுர எண்: 275
பாசுரம்
நாவலம்பெரியதீவினில்வாழும்
நங்கைமீர்காள். இதுஓரற்புதம்கேளீர்
தூவலம்புரியுடையதிருமால்
தூயவாயில்குழலோசைவழியே
கோவலர்சிறுமியர்இளங்கொங்கை
குதுகலிப்பஉடலுளவிழ்ந்து எங்கும்
காவலும்கடந்துகயிறுமாலையாகி
வந்துகவிழ்ந்துநின்றனரே. (2) 1.
Summary
O Ladies living in the great continent of Jambu, listen to this wonder! When the Lord Tirumal, bearer of the pure right-coiled conch, placed a flute on his lips and player, little cowherd-girl’s tender breasts rose; their hearts fluttered; they broke the cordons and stood roped like a garland around him, hanging their heads in shame.
பெரியாழ்வார் திருமொழி.264
அருளியவர்: பெரியாழ்வார்
பெரியாழ்வார்_திருமொழி
பாசுர எண்: 276
பாசுரம்
இடவணரைஇடத்தோளொடுசாய்த்து
இருகைகூடப்புருவம்நெரிந்தேற
குடவயிறுபடவாய்கடைகூடக்
கோவிந்தன்குழல்கொடுஊதினபோது
மடமயில்களொடுமான்பிணைபோலே
மங்கைமார்கள்மலர்க்கூந்தல்அவிழ
உடைநெகிழஓர்கையால்துகில்பற்றி
ஒல்கியோடரிக்கணோடநின்றனரே. 2.
Summary
When Govinda played his flute, he threw his weight on his left shoulder; his two hands came together; his eyebrows knitted, his belly rose, his mouth closed in. Deer-like and peacock-like maidens,–their flowered coiffure loosening, their dress slipping, their Sarees held with one hand,–stood shyly apart, running their collyrium-lined eyes over him.